Branislav Nušić, poznat kao srpski književnik, komediograf i diplomat, bio je istovremeno i pokretač društvenih inicijativa. Njegova uloga u razvoju naselja Kotež na Čukarici ostaje značajna, a priča o tome često se zaboravlja.
Njegova satirična dela i danas izazivaju osmeh, ali i podstiču na razmišljanje. Međutim, manje je poznato da je Nušić bio i vizionar kada je reč o urbanom razvoju Beograda. U početku 20. veka, kada su predgrađa tek počela da se formiraju, Nušić je pokrenuo ideju o stvaranju kolonije malih građana, kako bi omogućio ljudima koji nisu mogli da se zadrže u Beogradu da dobiju svoj prostor za život.
Ova inicijativa privukla je pažnju mnogih uglednih Beograđana, uključujući trgovce i intelektualce, koji su se pridružili pokretu. Njihova namera bila je da osnuju društvo za zajedničko naselje, koje bi omogućilo bolji život i zajedništvo među građanima. Međutim, razvoj ovog projekta naišao je na prepreke, posebno nakon političkih previranja u zemlji.
Nakon atentata na kralja Aleksandra i kraljicu Dragu Obrenović, koji je uključivao i neke članove Nušićeve inicijative, situacija se drastično promenila. Nušić je ubrzo postao upravnik Srpskog narodnog pozorišta, a ideja o Kotežu je zamrla. Ipak, osnovna potreba za organizovanim naseljima ostala je i realizovana je nekoliko decenija kasnije kroz izgradnju poznatih beogradskih kolonija.
Nušićeva vizija o zajedničkom životu na periferiji Beograda ostaje značajna i danas, jer pokazuje kako su ideje o urbanizmu i zajedništvu bile prisutne već na prelazu vekova.
