U Zemunu su igranke bile važan deo gradskog života, posebno od 60-ih do 90-ih godina. Održavale su se u domovima kulture, školskim salama, kafanama, na letnjim scenama i uz kej, a dolazili su i mladi i nešto stariji posetioci. Takva okupljanja bila su kombinacija muzike, plesa i druženja, uz jasno pravila kako se na njima boravilo i ko s kim igra.
Igranke su najčešće organizovane subotom uveče, uglavnom između 19 i 23 časa. Ulaz se često naplaćivao, a na događajima su bili i redari, pa je sve imalo uredniji i kontrolisaniji karakter nego današnji izlazak u klub. Muzika je stizala sa živih bendova, kasetofona ili kasnije sa DJ pulta.
Gde su se igranke najčešće održavale
- Dom kulture i Dom omladine Zemun, gde su vikendom bile plesne večeri
- Letnja scena na Gardošu, poznata po koncertima i muzičkim programima od 60-ih
- Zemunski park, u kome su leti organizovane igranke na otvorenom
- Kej u Zemunu, gde su povremeno nastupali tamburaši i održavane plesne večeri
- Školske sale Gimnazije Zemun, Ekonomske i Tehničke škole
- Stare kafane na Gardošu i u Donjem gradu
Na tim mestima se okupljala lokalna omladina, ali i vojnici iz zemunskih kasarni, studenti i društva iz kraja. Kako navode sećanja iz tog perioda, mnogi su se međusobno poznavali, pa je atmosfera bila više komšijska nego anonimna.
Kako su izgledale igranke kroz decenije
Tokom 70-ih i 80-ih dominirao je klasičan izgled tog vremena. Mladići su nosili košulje sa širokim kragnama, farmerke, zvoncare, kožne i teksas jakne, dok su devojke često birale suknje do kolena, haljine i rolke. U modi su bile duža kosa, brkovi i trajna frizura.
U 90-im se pojavio drugačiji stil, prepoznatljiv po trenerkama, belim patikama, bomber jaknama, lančićima i gel frizurama. Tada su se mogli videti i uticaji takozvanog dizel stila, a publika je bila podeljena između rokera i onih koji su pratili novije dens i turbo-folk pravce.
Muzika je pratila te promene. U ranijem periodu slušali su se rock, disco i starogradske pesme, uz imena kao što su Bijelo dugme, Riblja čorba, ABBA i Bee Gees. Devedesetih su dominirali eurodance, domaći dens i turbo-folk, uz izvođače poput Dr. Albana, 2 Unlimited, Tap 011, Funky G, Dragane Mirković i Džeja Ramadanovskog.
Kako je teklo jedno veče na igranci
Tipična igranka imala je svoj ritam. Veče je obično počinjalo sporijim pesmama, zatim bi usledio brži deo za ples, a kraj je bio rezervisan za balade i takozvane stiskavce. Svetlo je najčešće bilo prigušeno, a na nekim mestima je postojala i disko kugla.
Za razliku od današnjih izlazaka, tada nije bilo slobodnog kretanja po prostoru bez pravila. Momci su pozivali devojke na ples, a čitav događaj imao je jasan red i određenu dozu formalnosti.
Igranke u Zemunu ostale su upamćene kao mesto gde su se susretale različite generacije i gradski običaji. One su bile deo svakodnevice jednog vremena i važan deo identiteta zemunskih kvartova, od Gardoša do obale Dunava.
Za građane Beograda ovakva sećanja imaju i širi značaj, jer pokazuju kako su kvartovski prostori nekada služili kao mesta okupljanja, muzike i druženja. Danas se sličan duh delom čuva kroz kulturne programe, manifestacije i događaje u gradu, među kojima su i Beogradsko leto i programi u različitim opštinama.
