Spomenik Aleksandru Puškinu
U parku „Ćirila i Metodija” na Zvezdari postavljen je spomenik Aleksandru Sergejeviču Puškinu, značajnom ruskom pesniku i ocu moderne ruske književnosti. Ovo bronze obeležje, koje je izradio ruski vajar Nikolaj Kuznjecov Murmoski, ima težinu od 300 kilograma i visinu od dva metra, a poklon je Ruske Federacije srpskom narodu.
Aleksandar Puškin (1799-1837) potiče iz stare plemićke porodice, koja je, međutim, bila osiromašena. Njegovo obrazovanje bilo je obogaćeno bogatom bibliotekom njegovog oca, a zahvaljujući stranim vaspitačima, savladao je francuski jezik. Rano je naučio i izvorni ruski narodni jezik, koji je kasnije uveo u rusku književnost. Tokom svog života, simpatizovao je socijalne pokrete i često je pisao političke epigrame na račun cara Aleksandra.
Nakon što je prognan na jug Rusije, Puškin je proveo četiri godine u Kavkazu i Besarabiji, gde je napisao značajne poeme poput „Cigani” i „Kavkaski zarobljenik”, kao i roman u stihu „Evgenije Onjegin”. Njegova slobodoljubiva priroda dovela je do toga da je bio otpušten iz službe i prognan u Mihajlovsko, selo njegovih roditelja. Poslednje godine svog života proveo je u Petrogradu, gde je tragično izgubio život u dvoboju 1837. godine, braneći čast svoje žene.
Puškin je ostavio značajan trag u ruskoj književnosti, a njegova dela uključuju poeme kao što su „Ruslan i Ljudmila”, „Poltava” i „Bronzani konjanik”, kao i romane „Kapetanova kći” i „Evgenije Onjegin”. Njegov doprinos književnosti ga čini ključnom figurom i osnivačem ruske nacionalne književnosti.
