Vladimir Vladica Popović bio je značajan fudbaler i trener iz Zemuna, čija je karijera obeležena brojnim uspesima i neobičnim situacijama. Rođen 17. marta 1935. godine, preminuo je 10. avgusta 2020. godine, a tokom svog života postigao je mnogo, uključujući i odbijanje ponude od ozloglašenog narko-bosa Pabla Eskobara.
Fudbalske početke započeo je u Crvenoj zvezdi, gde je proveo 12 godina (1953-1965), odigravši 499 mečeva i postigavši 39 golova. Tokom tog perioda, osvojio je četiri puta prvenstvo Jugoslavije i tri puta Kup Jugoslavije.
Kao kapiten tima, Popović je ostavio neizbrisiv trag u klubu. Nakon Zvezde, igrao je u Štutgartu i Štutgart Kikersu, a 1968. godine prešao je u Venezuelu, gde je igrao za Deportivo Kanarijasa.
U reprezentaciji Jugoslavije, odigrao je 20 utakmica, a posebno se istakao na Svetskom prvenstvu 1962. godine u Čileu, gde je tim završio na četvrtom mestu.
U Južnoj Americi, Popović je započeo trenersku karijeru, vodeći nekoliko klubova u Kolumbiji i Venecueli. Osvojio je dva puta titulu šampiona Kolumbije, postavši jedini stranac koji je to postigao sa dva različita kluba.
Jedna od najneobičnijih situacija u njegovoj karijeri bila je ponuda Pabla Eskobara. Naime, Eskobar ga je pozvao u svoju vilu i ponudio mu da postane trener njegovog kluba. Popović je, međutim, odbio ovu ponudu, svesno se suočavajući s opasnostima koje dolaze s takvim povezivanjem.
U svojoj domovini, Popović je vodio nekoliko klubova, a najznačajniji trenutak u njegovoj trenerskoj karijeri bio je kada je predvodio Crvenu zvezdu do pobede u Interkontinentalnom kupu 1991. godine. Takođe je bio selektor Perua na Kopa Americi 1993. godine.
Vladimir Popović ostaje upamćen kao jedan od najvažnijih fudbalskih figura iz Beograda, čija je karijera obeležena izuzetnim dostignućima i hrabrošću.
